ให้คะแนน 10/10!!!
ก่อนอื่นขอบอกว่าจะสปอยหนักมาก

อลิสกับโซโรคุ
เป็นเรื่องราวของเด็กสาวชื่อซานะที่มีพลังพิเศษเรียกว่า ความฝันของอลิซ
ที่สามารถบันดาลให้เกิดปาฏิหารย์ขึ้นมาหลายๆอย่างได้

ซึ่งเดิมทีเธอถูกดูแลอยู่ในองค์กรณ์ที่ต้องการจะใช้พลังของเธอ
แต่เมื่อเธอหนีออกมาจากองค์กรณ์ ก็ได้ไปเจอกับคุณปู่ที่ชื่อโซโรคุ
ซึ่งช่วยให้เธอออกมาจากองค์กรณ์นั้นๆ

……ถ้าคนที่เคยอ่าน Elfen Lied กับ Brunhild มาก่อน
ได้อ่านบทข้างบนนี้ คงจะคิดว่านี่เป็นแนวเด็กสาวบู๊ละเลงเลือดเป็นแน่

—– แต่การสู้กับองค์กรณ์มันจบรวบรัดเร็วมาก
แล้วเนื้อเรื่องต่อๆมา คือการที่ซานะ ใช้ชีวิตไปเรื่อยๆแบบเด็กธรรมดาๆคนหนึ่ง

 


 

ขออธิบายก่อนนะครับว่า ทำไมผมถึงชอบผลงานเรื่องนี้มาก

1. เพราะ ตัวละครในเรื่องๆนี้ มีความสมจริงมาก
2. ผู้แต่ง เข้าใจปัญหาของเด็ก และนำเสนอเรื่องที่มันถูกจุด

 


 

เรื่องๆนี้ ถึงแม้ว่าจะมีเรื่องของพลังปาฏิหารย์เหนือธรรมชาติมาเกี่ยวข้อง
แต่ประเด็นสำคัญในการเดินเรื่อง อยู่ที่การเจริญเติบโตของซานะที่เป็นตัวเอก

ซึ่ง ซานะ เด็กที่เป็นตัวเอกนั้น – เป็นตัวละครเด็กที่เป็นเด็กจริงๆ

เธอมีความนึกคิดแบบเด็กๆ อยากรู้อยากเห็น บางครั้งก็เอาแต่ใจ ทำอะไรสมวัย
พอมีอะไรที่ตัวเองไม่เข้าใจ หรือคุมอารมณ์ไม่ได้ ก็ระเบิดมันออกมา

เธอไม่ใช่เด็กในนิยายละครหรืออนิเมเรื่องอื่นๆ
ที่มีความฉลาด มีเหตุผล และควบคุมอารมณ์ได้เหมือนผู้ใหญ่
หรือจะเป็นแนวเด็กไร้เดียงสาที่ไม่เข้าใจหรือรู้อะไรเลย

ส่วนตัวโซโรคุ ซึ่งตอนหลังรับซานะมาเลี้ยงนั้น
– เป็นคุณปู่ธรรมดาๆคนหนึ่ง และเป็นคุณปู่ที่เลี้ยงเด็กเป็น

ในตอนแรกที่เขาเจอกับซานะนั้น ซานะได้ใช้พลังสร้างปัญหาไปทั่วเมือง
แต่เขาไม่ได้สนว่าซานะมีพลังพิเศษ
เขาแคร์ที่ซานะเป็นเด็กที่ไม่รู้ว่าอะไรควรไม่ควร

และเขาเข้าใจว่า ที่ซานะเป็นเด็กอย่างนั้น ไม่ใช่เพราะซานะเป็นเด็กไม่ดี
แต่เป็นเพราะซานะเป็นเด็กที่ไม่ได้รับการสั่งสอนอย่างถูกต้อง

ในตอนท้ายของบทแรก
เราได้รู้ความจริงที่ว่า ซานะไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่เกิดมาจากโลกของอลิซ
ซึ่งตัวเธอเองนั้น ถึงแม้จะมีรูปร่างของเด็ก9ขวบ
แต่เธอเป็นเหมือนกระดาษขาวที่ไม่มีอะไรอยู่เลย

ในตอนท้ายของบทแรก โซโรคุจึงได้รับซานะไปอยู่ด้วย เพื่อที่จะเลี้ยงดูแลเธอให้ดีได้

ซึ่ง โซโรคุ
เป็นคุณปู่ที่ปล่อยให้ซานะเติบโตในรูปแบบที่ตัวซานะเองจะมีความสุข

เขาปล่อยให้ซานะสงสัยในทุกเรื่อง
พอซานะสงสัยและถามอะไรก็อธิบาย
ให้ช่วยทำงานบ้านเล็กน้อย และพาไปทำงานด้วย ให้ซานะเห็นโลก
ถ้าซานะทำอะไรไม่ดีไป ก็ค่อยๆตักเตือนให้รู้และเข้าใจ

เขาไม่ได้ยัดเยียดความคิดหรือหลักการอะไรให้ซานะทั้งนั้น
ทำให้ซานะ เป็นเด็กที่สามารถเติบโตมาได้ในจังหวะที่เหมาะสมกับตัวเอง

 


 

ทีนี้ ขอพูดเรื่องสภาพแวดล้อมอื่นๆในเรื่อง

นอกไปจากองค์กรณ์ที่พยายามจะใช้พลังของอลิซแล้ว
ในเรื่องนี้ยังมีองค์กรณ์ของรัฐบาลที่ทำการค้นคว้าโลกของอลิซด้วยเช่นกัน

ซึ่งหน้าที่สำคัญหนึ่งขององค์กรณ์นี้ คือการช่วยเหลือเด็กคนอื่นๆที่ใช้พลังของอลิซได้…….

ให้กลับไปใช้ชีวิตแบบเด็กปกติทั่วไปได้

….ซึ่ง……

มันเป็นเรื่องที่รัฐบาลประเทศๆหนึ่งควรจะทำ
แต่เราแทบจะไม่ได้เห็นทำกันในนิยายเรื่องอื่นๆเลย
กลับกัน – ยังเอาพวกเด็กๆไปใช้งานเสียด้วยซ้ำ

ซึ่งเด็กๆที่เคยอยู่ในองค์กรณ์มาก่อน ก็ได้มาเป็นเพื่อนเล่นกันกับซานะด้วย

 


 

ทีนี้ ขออธิบายว่า เพราะอะไรผมถึงคิดว่า
ผู้แต่ง เข้าใจปัญหาของเด็ก และนำเสนอเรื่องที่มันถูกจุด

นอกไปจากตัวโซโรคุแล้ว รอบตัวซานะมีบุคคลดังต่อไปนี้

หลานสาวของโซโรคุ ที่มาทำหน้าที่พี่สาวให้
เพื่อนๆ ที่มีพลังของอลิซเหมือนกัน
บุคลากรของรัฐบาลที่คอยดูแลเรื่องทางราชการ และมาเป็นครูชั่วคราวให้ซานะ

ซานะ เป็นเด็กที่ถูกรายล้อมด้วยผู้คนที่สามารถเป็นที่พึ่งให้ได้
และเข้าใจตัวเธอในหลายๆด้าน

โซโรคุ คือผู้ปกครอง
ที่สามารถมอบที่พึ่งทางกาย และชี้นำเรื่องถูกผิดชั่วดีได้

หลานสาวของโซโรคุ
สามารถแนะนำและดูแลในเรื่องที่คนรุ่นใกล้เคียงกันพอจะเข้าใจ และผู้ใหญ่ อาจเข้าไม่ถึงได้

เพื่อนๆที่ใช้พลังอลิซได้
คือคนที่เข้าใจกันและกัน ในระดับที่มีแต่เพื่อนเท่านั้น ถึงจะเข้าใจกันได้

นอกไปจากนี้ เรื่องหนึ่งที่ผมขอชื่นชมคนแต่งก็คือ

หลังจากที่ซานะไปอยู่กับโซโรคุแล้ว เธอไม่ได้ไปโรงเรียนในทันที
แต่เจ้าหน้าที่ของรัฐ ได้มาช่วยเธอปรับตัวให้เข้ากับสังคมได้ก่อน

ซึ่งเรื่องนี้นี่ เป็นอะไรที่สมเหตุสมผลมาก
และผมเห็นว่ามันเป็นการเสนอถูกจุดตรงที่ว่า

การเติบโตของเด็กคนหนึ่ง ไม่ได้ขึ้นอยู่กับอะไรอย่างหนึ่ง
อย่างผู้ปกครอง หรือโรงเรียนเพียงอย่างเดียว

แต่มันขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อมทั้งหมด
ที่ได้สร้างและหลอมเด็กคนนั้นขึ้นมา

 


 

ในบทท้ายของอนิเมนั้น จะเป็นตอนที่ทุกคนเดินทางเข้าไปในโลกความฝันของอลิซ
ซึ่งโลกของอลิซนั้น ได้มีการเปลี่ยนแปลงไปตามสิ่งที่ซานะได้เรียนรู้และเห็นมา

ในตอนนั้น
เราก็ได้เห็นโลกของเด็กที่โตมาอย่างมีความสุข

ได้อยู่กับครอบครัวที่ให้ความรักความอบอุ่น
มีเพื่อนๆและผู้คนที่ช่วยเหลือและเข้าใจตัวเอง
มีของต่างๆที่ชอบจากการได้เรียนรู้และสัมผัสด้วยตัวเอง
โลกถูกรายล้อมไปด้วยสิ่งใหม่ๆที่เด็็กคนนั้นได้เรียนรู้ขึ้นมา

ผมจึงอยากจะบอกว่า
นี่เป็นอนิเมที่มีค่าต่อการดู
เพื่อความสมบูรณ์สุขทางใจมากครับ

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s